Swish & Dunk Season 1: de complete terugblik

Tweeëntwintig speelrondes regulier seizoen, veertien groepen van Divisie 1 tot Divisie 10, een Swish & Dunk Cup met 160 clubs, een WK met acht landenteams en een transfermarkt waarop bijna een half miljard dollar omging. Season 1 van Swish & Dunk eindigde op 16 september 2026 en laat kampioenen achter die niemand zag aankomen, favorieten die op het beslissende moment instortten, een wedstrijd van 55 punten en een transferrecord dat moeilijk te verbreken wordt. Dit is de complete terugblik: alle divisies, de beker, het WK, de prijzen, de statistiekleiders, de gedenkwaardigste prestaties, de transfers, de talenten en onze cijfers voor de spelers die het seizoen hebben bepaald.

Het seizoen in cijfers

Season 1 werd gespeeld van 26 augustus tot 16 september 2026. De beker begon als eerste, op 26 augustus, de competitie een dag later. Het reguliere seizoen eindigde op 13 september, de play-offs duurden drie dagen en op 17 september was Season 2 al begonnen. Het is het ritme dat we beschreven in ons stuk over hoe managergames in de afgelopen 20 jaar zijn veranderd: één wedstrijd per dag, een seizoen van ongeveer drie weken en tijd om na te denken tussen twee speelrondes.

Het format is in alle groepen hetzelfde. Zestien teams spelen 22 wedstrijden in het reguliere seizoen. De beste acht gaan naar de play-offs, met kwart- en halve finales over één wedstrijd en een finale over best-of-three. Beide finalisten promoveren en de laatste twee degraderen. In totaal leverden competitie en play-offs op:

• 2.583 wedstrijden en 459.403 punten, gemiddeld 177,9 punten per wedstrijd voor beide teams samen;
• 42 wedstrijden die in de verlenging werden beslist en 79 met een verschil van één punt;
• een thuiswinstpercentage van 53,3%: thuisvoordeel bestaat, maar het is klein;
• 2.004 transfers voor in totaal 445,6 miljoen dollar, met 18.623 biedingen op de markt.

Elke wedstrijd werd balbezit voor balbezit gesimuleerd door de game-engine, dezelfde die we uitgebreid beschrijven in zo werkt de game-engine van Swish & Dunk. Dit zijn de verhalen die ze vertelden.

Divisie 1: Milwaukee doet het opnieuw

Het hoogste niveau was de meest evenwichtige groep van het seizoen. De Washington Sorcerers werden eerste met 19-3, één zege voor de Milwaukee Warlocks en de Philadelphia Isis, allebei 18-4. Daarachter Oklahoma City met 17-5 en Denver, Portland en Indianapolis met 16-6. Zeven teams binnen drie zeges.

De cijfers wezen vanaf het begin naar Milwaukee: een puntensaldo van +813, het beste van de divisie, en een 137-44 tegen Houston op 11 september. Philadelphia had de beste aanval (2.441 punten), Denver de beste verdediging (slechts 1.471 punten tegen) en de grootste overwinning van het seizoen, 144-40 tegen San Francisco op 4 september, met 34 punten, 9 assists en 12 steals van Wolfgang Abt.

In de play-offs hielden de favorieten stand tot de finale. Milwaukee schakelde Portland en Philadelphia uit, Washington rekende af met de Los Angeles Freya en daarna met Denver, dat in de kwartfinale Oklahoma City had uitgeschakeld. De finale was de beste serie van het seizoen. Washington won wedstrijd 1 met 99-90 na verlenging, Milwaukee antwoordde met 113-85 in wedstrijd 2 en in wedstrijd 3, uit, maakten de Warlocks het af met 92-81. Milo Towns, die pas op 2 september bij het team was gekomen, werd finale-MVP met gemiddeld 15,7 punten. Milwaukee had Divisie 1 ook al in het voorseizoen gewonnen: het is een titelprolongatie, en de Warlocks zijn nu het team om te kloppen.

Onderin beleefden de Cleveland Barbarians het slechtste seizoen van het spel: 1-21, slechts 1.087 punten gescoord, gedegradeerd samen met de Houston Anubis. Belgrado en New Orleans nemen hun plaats in.

Divisies 2 tot 4: de favorieten vallen

Divisie 2: Belgrado en de Cesar Leon-deal

De New Orleans Druids domineerden het reguliere seizoen met 20-2, maar de titel ging naar de Belgrade Gladiators (19-3). In de finale won Belgrado wedstrijd 1 met 103-90 in New Orleans, verloor wedstrijd 2 thuis en maakte het in wedstrijd 3 af met 109-86. Honore Lambert werd finale-MVP (gemiddeld 18,7 punten in de serie), Nerijus Kavaliauskas voegde 18,7 punten en 8,3 rebounds toe. De beslissende zet deed Belgrado op de markt: op 10 september kocht de club spelverdeler Cesar Leon voor 1,59 miljoen van Milwaukee, dat twee dagen eerder nog 1,60 miljoen voor hem had betaald. Beide finalisten promoveren naar Divisie 1.

Het individuele verhaal van de divisie is echter dat van Darius Gedvilas. In 14 wedstrijden voor de Orlando Mystics kwam hij gemiddeld tot 29,0 punten, 7,2 assists en 3,9 steals, en op 31 augustus scoorde hij 55 punten in Atlanta, met 17 van de 24 schoten raak, 8 driepunters en 11 assists: de beste scoringsprestatie van het seizoen. In de laatste week van het seizoen werd Gedvilas verkocht aan Brasília, in Divisie 5. Dat hield hem niet tegen om in Divisie 2 zowel MVP als beste verdediger te worden. Moskou en Zagreb degraderen. Het seizoen van Zagreb laat zich samenvatten in een 39-130 thuisnederlaag tegen Milaan.

Divisie 3: Bilbao wint, San Diego valt uit elkaar

Twee teams eindigden op 20-2: de San Diego Pharaohs, met de beste aanval van het hele spel (2.498 punten), en de Bilbao Destroyers. Alleen Bilbao haalde de eindstreep. San Diego, tien dagen eerder bekerwinnaar, verkocht na het toernooi Simeun Nikolic en Gerd Arnold, verloor Milos Zecic voor de laatste dagen van het seizoen en werd in de halve finale verslagen door de Buenos Aires Wolfhounds. De als zesde geplaatste ploeg zette ook de hoogste teamscore van het seizoen neer: 150 punten in Las Vegas.

De finale was eenzijdig: Bilbao won met 102-85 en 98-74, met Zarko Nedic als finale-MVP (20,5 punten en 7 rebounds). De MVP-prijs ging naar Milos Zecic (gemiddeld 20,7 punten voor San Diego). Beste verdediger werd Salvador Uribe van Kansas City, een 22-jarige spelverdeler met 22,4 punten en 50,9% achter de driepuntslijn, een van de weinigen die dezelfde prijs zowel in het voorseizoen als in Season 1 won. De beste wedstrijd van de divisie: Kansas City 123, San Diego 118 na verlenging. Ljubljana (1-21) en Cincinnati degraderen.

Divisie 4: de comeback van El Paso

De Tampa Angels wonnen 20 van hun 22 wedstrijden, maar verloren de halve finale van de Columbus Dominators, als vijfde geplaatst. De finale tegen de El Paso Marauders begon slecht voor El Paso: 72-106 thuis. Daarna won El Paso met 90-76 in Columbus en 94-80 thuis. Djuro Ercegovac werd finale-MVP, Gerard Vasseur was met gemiddeld 20 punten topscorer van de serie. El Paso is sindsdien niet meer gestopt met winnen: op 26 september pakte de club ook de beker van Season 2.

MVP en beste verdediger van de divisie waren één en dezelfde persoon: Waldemar Muller van de San Juan Captains, 23,1 punten en 3,7 steals per wedstrijd, en een wedstrijd met 40 punten en 10 steals tegen Perth op 3 september. Austin boekte de grootste zege van de divisie, 144-52 tegen Turijn. Perth en San José degraderen.

Divisies 5 tot 7: 21-1 is voor Edmonton niet genoeg

Divisie 5: Hamburg, de beste verdediging wint

Drie teams eindigden op 19-3 (Montevideo, Qingdao, Brisbane), maar de titel ging naar de vierde: de Hamburg Gorillas, 18-4 en de beste verdediging van de divisie (1.514 punten tegen). Hamburg schakelde Beiroet en de als eerste geplaatste ploeg Montevideo uit en veegde Qingdao in de finale van het veld: 77-70 uit en 108-62 thuis. Center Lorenzo De Luca werd finale-MVP (15,5 punten en 7,5 rebounds), guard Danilo Miskovic was topscorer met gemiddeld 19 punten.

MVP werd Joaquin Montero van Qingdao (gemiddeld 21 punten), wiens seizoen vreemd begon: zijn eerste wedstrijd speelde hij voor de Eschilo Lakers, die hem na één optreden aan Qingdao verkochten. Beste verdediger: Nebojsa Lukic van Montevideo (9,6 rebounds). Montreal (2-20) en Nice degraderen.

Divisie 6: Osaka vanaf de vijfde plaats

De Brussels Bison (20-2) en de Sofia Knights (19-3) voerden het reguliere seizoen aan. De titel ging naar de Osaka Sentinels, vijfde met 15-7. Osaka won in Auckland, versloeg Kiev in de halve finale en veegde Taipei van het veld in de finale: 104-86 uit en 92-89 thuis. Finale-MVP Helmut Pape kwam in de serie tot 22,5 punten en een ongelooflijke 6,5 steals per wedstrijd.

MVP van de divisie werd Gunther Schmid van Taipei (21,8 punten, 52,8% driepunters), beste verdediger Faustinas Balciunas van Auckland, met gemiddeld 24,5 punten en 3,4 steals en een wedstrijd met 53 punten en 8 steals tegen Teheran. Ottawa en Belo Horizonte degraderen.

Divisie 7: de schok van Edmonton

De Edmonton Enforcers hadden het beste record van het hele spel: 21-1. Ze hadden de efficiëntste speler van het seizoen, center Pierrick Gaillard (21,3 punten, 12,7 rebounds, 59,1% uit het veld en 51% driepunters), en een 22-jarige spelverdeler, Daniel Munoz, met gemiddeld 22,9 punten. In de kwartfinale versloegen ze Boedapest. Daarna verloren ze de halve finale thuis van de Bucharest Warriors. Eén wedstrijd, en een seizoen van 21-1 was voorbij.

Boekarest won daarna de finale tegen de Tunis Barracudas: 102-70 in Tunis, 84-97 thuis, 103-90 in wedstrijd 3. Zeno Ferrara werd finale-MVP met gemiddeld 23,3 punten. MVP van de divisie werd Reinaldo Uribe van Tunis: 23,5 punten per wedstrijd, 56,6% driepunters en een wedstrijd met 51 punten bij 15 van de 18 tegen Porto. Beste verdediger: Xristos Bakas van Winnipeg, die op de laatste speeldag 35 punten en 10 steals noteerde. Dorian Spruill van Curitiba leverde de op één na beste scoringsprestatie van het seizoen: 54 punten met 19 van de 22 en 10 driepunters. Kyoto en Helsinki degraderen.

Divisies 8 tot 10: acht kampioenen en veel verrassingen

Divisie 8: de wederopbouw van de Eschilo Lakers

Geen club gebruikte de markt zoals de Eschilo Lakers. Tussen 26 augustus en 16 september rondden ze meer dan een dozijn transfers af, onder wie Baltasar Garcia, gekocht voor 1,08 miljoen en twee dagen later doorverkocht voor 1,14 miljoen, en Marquez Washington, gemiddeld 21 punten in zeven wedstrijden voordat hij aan Kiev werd verkocht. De kern die overbleef, met Andrea Esposito als center, Nicola Caruso als spelverdeler en Slavko Dukic, op 4 september voor 1,12 miljoen overgenomen van Austin, eindigde op 19-3.

In de play-offs waren de Lakers onaantastbaar: ze versloegen Kaohsiung en Fukuoka en walsten in de finale over de Nassau Ajax heen, 104-61 en 115-60, de meest eenzijdige finale van het seizoen. Dukic werd finale-MVP. Nassau, zesde in het reguliere seizoen, had Maracaibo (19-3) en Amman (18-4, de beste verdediging van de divisie) uitgeschakeld, wiens forward Omari Dandridge, 22 jaar en met een rating van 93, een van de efficiëntste spelers van het spel was. MVP van de divisie werd Eimantas Dagilis van Maracaibo, met 20,9 punten en 13,5 rebounds na zijn komst uit Rio de Janeiro; beste verdediger Yann Martinez van Fukuoka. Matteo Lombardo van Wuhan noteerde in één wedstrijd 47 punten, 12 rebounds en 8 assists. Rotterdam en Genève degraderen.

Divisie 9: beide als eerste geplaatste teams meteen uitgeschakeld

In groep A werden de Suzhou Cyclops eerste met 17-5 en verloren hun kwartfinale van Riyad, achtste met 11-11. De titel ging naar de Jakarta Planets, vijfde, die in de finale de Abuja Ferrets (zevende) met 2-1 versloegen. Hun finale-MVP, Timoleon Christodoulou, was op 11 september overgekomen uit Antananarivo, nadat hij in een wedstrijd in Divisie 10 50 punten had gescoord. MVP van de groep werd Nikolas Fiedler van Abuja (20,2 punten en 6,6 assists), die in het voorseizoen al MVP en beste verdediger was geweest. De Dubai Centaurs en de Tijuana Colonels speelden de wedstrijd met de meeste punten van het seizoen: 137-130 na twee verlengingen, 267 punten in totaal.

Groep B volgde hetzelfde script. De nummer één, de Daegu Apollo (18-4), ging in de kwartfinale onderuit tegen de Zurich Huskies, achtste met 10-12, die daarna de finale haalden. Daar wonnen de Panama City Chiefs met 2-1, met Jeffrey Dukes als finale-MVP. MVP werd Otto Klein van Daegu (23,5 punten, 49 tegen Kingston). Lino Caruso werd beste verdediger na zijn overstap van Lahore naar Luxemburg, waar hij gemiddeld 24,4 punten en 3,9 steals noteerde: hij is de enige speler van het seizoen die in twee verschillende divisies een prijs won, want voor zijn eerste seizoenshelft werd hij ook MVP van Divisie 10.

De pijnlijkste val was die van de Avignone Warriors: in het voorseizoen kampioen van Divisie 10, gepromoveerd, en laatste in groep A met 5-17. Ze keren terug naar Divisie 10, samen met Den Haag, Sapporo en Kingston.

Divisie 10: vier groepen, vier verhalen

• Groep A, Niamey Tortoise. Als vierde geplaatst, 13-9. In de finale versloeg Niamey de nummer één Delhi (18-4) twee keer, 100-86 en 88-78, geleid door finale-MVP Manuel Cardenas (21,5 punten, 7,5 rebounds, 4,5 assists). In de groep speelden ook de topscorer van het seizoen, Iginio D'Angelo van Tasjkent (gemiddeld 26,5 punten, 583 in totaal), en de MVP, Ognjen Dimitrijevic van Monrovia, die 53 punten scoorde in een verlies na verlenging tegen Honiara.
• Groep B, Dar es Salaam Squids. Als zesde geplaatst, 13-9, kampioen na een 2-0 tegen Bamako. De nummer één, Maputo, sneuvelde in de kwartfinale. Center Viktor Dorn, 24, kwam gemiddeld tot 16,8 punten en 10,7 rebounds.
• Groep C, Cusco Kudus. Het enige als eerste geplaatste team dat in Divisie 10 kampioen werd: 18-4 en daarna een zuivere 2-0 tegen Lubumbashi in de finale, met finale-MVP Meletios Xydias op gemiddeld 25 punten. MVP van de groep: Timoteo Mendez van Freetown, met 26,2 punten en 71 driepunters.
• Groep D, Goa Flames. Het verhaal van het seizoen. Elf zeges en elf nederlagen, als achtste en laatste de play-offs in. Goa won in Koeweit-Stad, versloeg Kathmandu en rekende in de finale met 2-1 af met Antananarivo, ondanks een nederlaag na verlenging in wedstrijd 2: 112-84 in wedstrijd 3. Nikitas Zaharias, 30, werd finale-MVP met 20,3 punten en 10 rebounds. De nummer één, SG RioThunder (17-5), sneuvelde in de kwartfinale.

Alle acht finalisten van Divisie 10 promoveren naar Divisie 9.

De Swish & Dunk Cup: de comebacks van San Diego

De tweede editie van de Swish & Dunk Cup begon op 26 augustus met 160 clubs uit alle divisies. Het is een knock-outtoernooi over één wedstrijd: geen tweede kans en geen bescherming voor de grote teams. Na acht rondes won een team uit Divisie 3.

De verrassingen

De grootste stunt kwam in de tweede ronde: de Monrovia Gecko uit Divisie 10 versloegen de Portland Goblins uit Divisie 1 met 80-79. De Alexandria Weasels uit Divisie 9 schakelden El Paso (Divisie 4) met één punt verschil uit en daarna Brasília (Divisie 5), tot in de achtste finales. Daar versloegen de Beijing Kings uit Divisie 4 Oklahoma City (Divisie 1) met 115-94, waarna ze in de kwartfinale Milaan met 86-56 wegspeelden: een team uit Divisie 4 bij de laatste vier.

Halve finale en finale: twee comebacks

San Diego won de beker twee keer vanuit een achterstand. In de halve finale tegen Kansas City stond het na het eerste kwart met 22-5 achter en bij rust met 46-30. In het derde kwart scoorde San Diego 32 punten en kreeg er 11 tegen, waarna het de 84-82 over de streep trok. Spelverdeler Gottfried Schwab, pas een paar dagen eerder bij de club gekomen, eindigde met 20 punten en 8 steals. Aan de andere kant van het schema versloeg Milwaukee Beijing met 100-66, met 22 punten in 21 minuten van Joaquin Prieto.

De finale op 3 september begon op dezelfde manier: Milwaukee leidde na tien minuten met 23-9. San Diego antwoordde met een tweede kwart van 28-11, nam de leiding en gaf die niet meer uit handen: 79-70. Milos Zecic speelde alle 48 minuten en scoorde 18 punten met 6 rebounds, Simeun Nikolic voegde 18 punten en 2 blocks toe, Marcel Bernard 13 punten en 8 rebounds. Bij Milwaukee scoorde Holger Schuhmann 15 punten in 14 minuten en kwam Norval Haggins tot 12 punten en 13 rebounds.

De beste spelers van de beker

• Milos Zecic (San Diego): topscorer van het toernooi met 132 punten in 7 wedstrijden, gemiddeld 18,9.
• Paulius Sabaliauskas (Beijing): gemiddeld 18 punten, de leider van de bekerrun van de Kings.
• Roger Lopez (Milwaukee): 100 punten in 7 wedstrijden, met een uitschieter van 29.
• Marcel Bernard (San Diego): 14,1 punten, 5,3 rebounds en 3,9 assists, met een wedstrijd van 30 punten.
• Djordje Jokic (Brisbane): gemiddeld 22,5 punten en een wedstrijd van 37 voordat Brisbane in de achtste finale sneuvelde.

De beste individuele prestaties kwamen in de tweede ronde: elk 42 punten voor Benedikt Nagel (Boekarest), Urbano Ortiz (Kingston) en Karl Traut (Brisbane).

Het WK: Spanje op het dak van de wereld

Het WK van Season 1 bracht de acht landenteams met de hoogste rating samen, gevormd door de beste spelers van elk land. Net als in de oude browsermanagers, vanaf Charazay, is het nationale team de etalage van de spelers die je in je club ontwikkelt. Het toernooi werd gespeeld van 28 augustus tot 1 september: twee groepen van vier, daarna halve finales en een finale over best-of-three.

De groepsfase leverde de grote teleurstelling van het toernooi op: de Verenigde Staten, op rating de nummer twee, verloren alle drie hun wedstrijden, twee daarvan met twee punten verschil (95-97 tegen Servië, 90-92 tegen Litouwen). Ook Griekenland eindigde op 0-3 en kreeg 121 punten tegen van Italië. Servië en Frankrijk bleven ongeslagen.

De halve finales zetten de groepen op z'n kop. Servië won wedstrijd 1 tegen Duitsland met 101-64, 37 punten verschil, en verloor daarna de volgende twee: 76-97 in Duitsland en 78-87 thuis. Duitsland, op rating zevende van acht, stond in de finale. Spanje verloor wedstrijd 2 van Frankrijk, maar won de andere twee, 97-67 en 101-90.

In de finale sloeg Duitsland als eerste toe met een 88-80 zege in Spanje, ondanks 24 punten van Javier Hernandez. Het Spaanse antwoord was keihard: 115-73 in Duitsland, 42 punten verschil. In wedstrijd 3 scoorde Justo Ibanez, de hoogst gewaardeerde speler van het spel (95), 30 punten en won Spanje met 95-70. De meest complete speler van het toernooi was spelverdeler Juan Duran: 15,4 punten en 2,8 steals per wedstrijd en een plus-minus van +108 in negen wedstrijden. De Duitser Gunther Schmid was topscorer onder de finalisten (gemiddeld 16 punten, 28 in de halve finale), de Serviër Djuro Ercegovac kwam tot 14,3 punten met +97.

Een voetnoot bij Season 2: het volgende WK, gespeeld in september, werd gewonnen door Frankrijk.

De prijzen

Aan het einde van het reguliere seizoen reikt elke divisie de MVP en de prijs voor beste verdediger uit. De finale-MVP wordt gekozen aan het einde van de play-offs. Verschillende winnaars wisselden tijdens het seizoen van team: de prijs beloont wat ze in die divisie hebben laten zien.

Het dubbelverhaal van Divisie 1 is apart. Op 7 september had Indianapolis nog Ovidijus Paulauskas, die gemiddeld 21,7 punten en 5 steals per wedstrijd noteerde. Binnen 48 uur zat Paulauskas in Beijing en had Indianapolis het recordbedrag van 2,1 miljoen betaald voor Elmer Fraide. Allebei wonnen ze een prijs: Paulauskas voor de verdediging die hij in Indianapolis speelde, Fraide voor een seizoen met 70,6% uit het veld en 62,7% achter de driepuntslijn.

De statistiekleiders

Regulier seizoen, minimaal 12 wedstrijden. De gemiddelden omvatten alle teams waarvoor een speler dit seizoen speelde.

Opvallend zijn de driepuntspercentages: Elmer Fraide met 62,7%, Pearly Laboone, een center, met 64,2%, Reinaldo Uribe met 56,6%. De engine beloont goede schutters met vrije kansen, precies zoals de moderne NBA, zoals we uitlegden in ons artikel over hoe de NBA in 30 jaar is veranderd. Teams die hun aanval rond de driepunter bouwden, met de juiste tactieken, haalden er het meeste uit.

De gedenkwaardigste prestaties

1. Darius Gedvilas, 55 punten (Orlando in Atlanta, 31 augustus): 17/24 uit het veld, 8 driepunters, 11 assists. Het seizoensrecord.
2. Dorian Spruill, 54 punten (Curitiba tegen Bratislava, 12 september): 19/22 uit het veld en 10 driepunters. Bijna perfect.
3. Faustinas Balciunas, 53 punten en 8 steals (Auckland tegen Teheran, 7 september).
4. Ognjen Dimitrijevic, 53 punten (Monrovia tegen Honiara, 10 september), in een 102-104 nederlaag na verlenging.
5. Reinaldo Uribe, 51 punten bij 15 van de 18 (Tunis tegen Porto, 13 september).
6. Timoleon Christodoulou, 50 punten, 9 assists en 5 steals (Antananarivo tegen Siem Reap, 9 september), een paar dagen voordat hij naar Jakarta vertrok en een titel won.
7. Wolfgang Abt, 34 punten en 12 steals (Denver tegen San Francisco, 4 september), in de grootste zege van het seizoen, 144-40.
8. Angel Montero, 42 punten en 11 steals (Seattle tegen Tel Aviv, 30 augustus).
9. Waldemar Muller, 40 punten en 10 steals (San Juan tegen Perth, 3 september).
10. Matteo Lombardo, 47 punten, 12 rebounds en 8 assists (Wuhan tegen Rotterdam, 5 september).
11. Justo Ibanez, 30 punten in de beslissende wedstrijd van de WK-finale.

De cijfers

Onze cijfers, op een schaal van 1 tot 10, voor de spelers die Season 1 hebben bepaald. Ze houden rekening met statistieken, prijzen, het gewicht van elke prestatie en de verwachtingen op basis van de rating.

De verrassingen

• Goa Flames: een team met evenveel zeges als nederlagen, als achtste geplaatst, kampioen. De Assepoester van het seizoen.
• Duitsland: op rating zevende van acht, schakelde Servië uit en haalde de WK-finale.
• Beijing Kings: een team uit Divisie 4 in de halve finale van de beker, na zeges op Oklahoma City en Milaan.
• Osaka Sentinels en Jakarta Planets: allebei vijfde, allebei kampioen.
• Zurich Huskies en Nassau Ajax: van onderaan het play-offschema naar de finale, met promotie voor Zürich.
• Buenos Aires Wolfhounds: als zesde geplaatst, 150 punten in één wedstrijd, schakelden de bekerwinnaar uit en promoveerden naar Divisie 2.
• Monrovia Gecko: een team uit Divisie 10 dat een team uit Divisie 1 uit de beker gooide.
• Eschilo Lakers: een agressieve transferstrategie die werkte. 19-3 en de meest dominante finale van het seizoen.

De teleurstellingen

• Edmonton Enforcers: 21-1, de efficiëntste speler van het spel, uitgeschakeld in de halve finale.
• Verenigde Staten: tweede op de WK-rating, 0-3 in de groep.
• Servië: ongeslagen in de groep, +37 in de eerste wedstrijd van de halve finale, en toch uitgeschakeld.
• Suzhou, Daegu, Maputo en SG RioThunder: allemaal als eerste geplaatst, allemaal uitgeschakeld in de kwartfinale.
• Tampa, Brussel en Montevideo: 20-2, 20-2 en 19-3, geen van drieën haalde de finale.
• Avignone Warriors: van kampioen van Divisie 10 naar de laatste plaats in Divisie 9 en degradatie.
• Cleveland Barbarians: 1-21 in Divisie 1.

De transfers die het seizoen beslisten

Met 2.004 transfers en 445,6 miljoen uitgegeven dollars woog de markt net zo zwaar als het veld. Dit zijn de deals die het meest telden.

• Het record: Elmer Fraide. Te koop gezet voor $299.288, na 27 biedingen verkocht voor zeven keer dat bedrag. Een week later was hij MVP van Divisie 1. De duurste aankoop van het seizoen was ook de aankoop die het meeste opleverde.
• Het heen-en-weer: Cesar Leon. Milwaukee kocht hem op 8 september voor 1,60 miljoen en verkocht hem op 10 september voor 1,59 miljoen. Met Belgrado won hij daarna de titel in Divisie 2.
• De aankoop die een titel opleverde: Slavko Dukic. 1,12 miljoen van Austin naar de Eschilo Lakers, daarna finale-MVP in Divisie 8.
• De spannendste veiling: Timoteo Mendez. 36 biedingen, van een vraagprijs van $154.139 naar een eindprijs van $996.848, betaald door Philadelphia.
• Het koopje: Karolis Stankevicius. Een power forward met rating 94, een van de tien beste spelers van het spel, op de laatste dag van het seizoen door Milaan voor $759.654 verkocht aan SG RioThunder, minder dan de helft van wat voor vergelijkbare spelers werd betaald.
• De investering: Horst Ihle. Eerste keuze in de draft van Divisie 5, 19 jaar en potentieel 93, gekocht door de Eschilo Lakers voor $495.463.

Talenten om te volgen

De draft van Season 1 bracht 224 nieuwe spelers, 16 per groep. De meesten hebben seizoenen training nodig om basisspeler te worden, maar een paar hebben nu al de cijfers van een toekomstige ster. Spelers met potentieel 100 zijn zeldzaam: er zijn er twee.

Onder de jonge spelers die nu al meetellen, moet je Giles Florent (22, 93/96, Denver), Igor Erdeljan (22, 89/96, door Oklahoma City gekocht voor 1,45 miljoen), Reinaldo Uribe (22, 89/94), Lazar Arsenijevic (22, 88/93, Austin) en Neokles Stamatiou (25, 83/97) in de gaten houden, die laatste met het hoogste potentieel van alle gevestigde spelers.

De beste spelers van het spel

De hoogst gewaardeerde spelers aan het einde van Season 1:

1. Justo Ibanez (PF, Spanje, 27): 95. De enige speler van het spel op dat niveau, en wereldkampioen.
2. Nerijus Kavaliauskas (PF, Litouwen, 28): 94, potentieel 95. Kampioen van Divisie 2 met Belgrado.
3. Raymond Meunier (SG, Frankrijk, 29): 94, potentieel 95. MVP van Divisie 1 in het voorseizoen, voor 1,56 miljoen verkocht aan Qingdao.
4. Jose Jimenez (PG, Spanje, 24): 94, potentieel 95. De jongste van de topgroep.
5. Juan Duran (PG, Spanje, 25): 94. De leider van de wereldkampioen.
6. Roger Lopez (SG, Frankrijk, 29): 94. Kampioen van Divisie 1 met Milwaukee.
7. Karolis Stankevicius, Herkus Ramanauskas, Miguel Carrasco, Jovica Hristic en Jules Guerin: allemaal 94.

Vier van de elf spelers met 94 of hoger zijn Spaans. Geen toeval dus dat Spanje het WK won.

Waar je in Season 2 op moet letten

Season 2 loopt sinds 17 september en de eerste antwoorden zijn er al: El Paso won de beker en Frankrijk het WK. De vragen voor de rest van het seizoen:

• Kan Milwaukee een derde titel op rij pakken, nu Belgrado en New Orleans naar Divisie 1 zijn gepromoveerd?
• Blijven de Eschilo Lakers stijgen in Divisie 7, en hoe snel ontwikkelt Horst Ihle zich?
• Hoe gaat SG RioThunder Karolis Stankevicius inzetten?
• Kan Edmonton, met Gaillard en Munoz, een dominant regulier seizoen omzetten in een titel?
• Wie maakt als eerste een ster van een speler met potentieel 100?

Wil je in de volgende terugblik staan? Hier lees je alles wat je over Swish & Dunk moet weten: het is gratis, er is geen pay-to-win en elke prijs in dit artikel is gewonnen door een team op het veld te leiden, niet door geld uit te geven. En als je van andere games komt, legt onze gids met de beste basketbalmanagergames uit hoe het zich daartoe verhoudt.

Veelgestelde vragen

Wie won Season 1 van Swish & Dunk?

De Milwaukee Warlocks wonnen Divisie 1, met 2-1 in de finale tegen de Washington Sorcerers. Het is hun tweede titel op rij.

Wie won de Swish & Dunk Cup?

De San Diego Pharaohs, een team uit Divisie 3, versloegen Milwaukee met 79-70 in de finale op 3 september 2026, na een achterstand van 9-23 in het eerste kwart.

Wie won het WK?

Spanje, met 2-1 tegen Duitsland in de finale, met 30 punten van Justo Ibanez in de beslissende wedstrijd.

Wie was de beste speler van Season 1?

Pierrick Gaillard van Edmonton had de beste efficiëntie en de meeste rebounds, Darius Gedvilas scoorde het seizoensrecord van 55 punten en Elmer Fraide was MVP van Divisie 1.

Wat was de duurste transfer?

Elmer Fraide, van Columbus naar Indianapolis voor $2.104.991.

Wie zijn de grootste talenten?

Thierry Garnier (19) en Claude Blanchard (20), allebei met potentieel 100.

De wedstrijdengine is opnieuw gekalibreerd op NBA-statistieken: ontdek wat er verandert met de nieuwe wedstrijdengine en wat dat betekent voor je club.

Laatst bijgewerkt: 1 oktober 2026